Logan: Wolverine (2017)

Yakın geleceğin karanlık sokaklarında, yaşlanmış bir savaşçı ile genç ve umut dolu bir kızın hikayesi başlıyor. “Logan: Wolverine” filminde, Logan ve Professor X, zor günlerin üzerindeki tozunu atmaya çalışırken birbirine bağlı iki hayatın nasıl kesiştiğine tanık oluyoruz. Hugh Jackman, belki de kariyerinin en derin performansını sergileyerek, izleyiciyi duygusal bir yolculuğa çıkarıyor.𝗚özlerinden yansıyan yılların yorgunluğu, onun sadece bir mutant değil, aynı zamanda bir insan olduğunun da kanıtı. Bu noktada, esasında karanlık bir geçmişle yüzleşmek zorunda kaldığını görüyoruz.

Vallahi, 11 yaşındaki Dafne Keen’in canlandırdığı X-23 karakterinin hikaye üzerindeki etkisi harbiden büyük. Küçük bir kızın içindeki güçlü mutant gücünü keşfetmeye çalışırken, aynı zamanda öz babasından daha fazlasını aradığını izlemek oldukça dokunaklı. O kadar ki Logan’ın ona kayıtsız kalması neredeyse imkansız hale geliyor. İkili arasında gelişen bağ, izleyiciye, sevgi, kayıplar ve dayanışmanın ne demek olduğunu net bir şekilde hissettiriyor.

Herkesin bildiği gibi, hayatta bazı şeyler peşini bırakmaz. Neyse ki Logan, hem kendisi hem de X-23 için bir koruma kalkanı olmaya çalışıyor. Ama karşısında, Nathaniel Essex’in liderliğindeki karanlık bir organizasyon var. Bu, işin zorlaşacağı yer. Yavaş yavaş yükselen suçluluk ve çaresizlik duygusu, aksiyon sahneleriyle bir araya geldiğinde, ortaya muazzam bir dram çıkıyor.

Usta yönetmen James Mangold, bu filmdeki tüyler ürpertici anları ustaca harmanlıyor. Her sahne, kalbinizin hızla çarpmasına neden olacak. “Logan: Wolverine” gerçekten de sadece bir aksiyon filmi değil; aynı zamanda kaybolmuş bir adamın kendi iç savaşını ve her şeyin ötesinde, insan olmanın ne demek olduğunu sorguladığı bir yolculuk. Yani, eğer aksiyon ve dramı iç içe geçen bir hikaye izlemek istiyorsanız, bu filmi kaçırmayın.