Kaçış (2022)

Yıllar sonra bu kadar heyecanla beklediğimiz bir film geldi: “Kaçış”. Hani bazen bir filme daldığınızda, sanki o dünyada yaşıyormuş gibi olursunuz ya, “Kaçış” tam da öyle bir his veriyor. Savaş fotoğrafçısı Mehmet’in ve muhabir arkadaşı İlker’in öyküsüne dalmak, adeta içindeki gerilim denizinde kaybolmak gibiydi. Almanya’dan gelen ve içinde aktivist Zeynep’in de bulunduğu ekiple, Türkiye’nin sınırını gizlice geçip bir Ezidi köyünde araştırma yapmaları her şeyin başlangıcı oluyor. Ama bu masum arayış, sinema tarihine geçecek bir kaçış hikayesine dönüşüyor.

Aksiyon ve dramı ustalıkla harmanlayan film, yalnızca bir savaşın gerçekliğini sergilemekle kalmıyor. İzledikçe, savaşın insan ruhu üzerindeki derin yaralarını hissetmek… Vallahi zor! Köye yapılan baskın sırasında, radikal terör örgütünün eline düşen kahramanlarımız için artık her şey değişiyor. Onlar sadece yarım kalmış bir hikaye değil; hayatta kalmanın, doğru bildiklerini savunmanın ve arkadaşlığa olan bağlılığın sembolüne dönüşüyor.

Bir yandan Mehmet ve İlker’in cesaretine şahit olurken, Zeynep’in içsel çatışmaları da gözlerimizin önünde gelişiyor. Gözlerimizi ekrandan ayıramıyoruz! Gerçek bir kurtuluş mücadelesinin içinde kayboluyoruz… Bölgeye sıkılan ateş ve karanlıkta kaybolan umut, her sahnede kendini bir kez daha hatırlatıyor. Leyla Tanlar, Aras Aydın ve Levent Ülgen’in performansları ise filme duygusal bir derinlik katıyor. Hem cesaret hem de umut dolu bir hikaye arayan herkes için “Kaçış”, gerçekten izlenmesi gereken bir yapım. Kaçışın ne demek olduğunu göstermenin yanı sıra, insanlığın bir parçası olmanın ne kadar değerli olduğuna dair düşündürüyor…