Feride (2025)

Feride (2025) filmi, bizlere absürt bir gerçekliğin kapılarını aralıyor. Geleneksel ve modern hayatın ortasında sıkışmış bir kadının hikayesi… Feride, hayatın zorluklarıyla boğuşurken kendini bir yandan iş hayatının çarklarında kaybolmuşken, diğer yandan özel hayatının karmaşasında buluyor. Çoğu zaman gülümsemeye çalışsa da, içindeki iyimserliği korumak hiç de kolay değil. Hani derler ya, “tutunmasan düşersin” diye, işte tam olarak bu durumun bir yansıması Feride’nin hayatı.

Bir yanda Emir Sağlam’ın sesi, diğer yanda Elit Andaç Çam’ın samimi performansı… Mahir İpek, Veda Yurtsever ve Can Kızıltuğ’un da arasında yer aldığı kadro, her sahnede Feride’nin içsel çatışmalarını bizlere hissettiriyor. Vallahi harbiden, izlerken “Bu da benim hikayem!” dedirten sahneler var.

Feride’nin hikayesi, günümüz dünyasının karmaşasıyla dolu; iş yerinde yaşadığı zorluklar, arkadaşlık ilişkilerindeki soru işaretleri ve belirsizlikler… Of ya, hepimizi bir şekilde etkileyen durumlar bunlar. Herkes kendinden bir parça bulacak; bazen sinirlenip “yeter artık!” diyeceksiniz, bazen de gülümseyip Feride’nin karşılaştığı absürt olaylara kahkahalarla karşılık vereceksiniz. Sonuçta, hayat dediğimiz şey, tam da böyle sürprizlerle dolu değil mi?

Duygusal derinliğin yanı sıra, filmdeki animasyon tarzı da gözlerimizi okşuyor. Renk paletleri, her sahnede bir başka duygu taşıyor. Feride’nin karmaşası, çizimlerle öyle güzel bir şekilde tasvir edilmiş ki, sanki her bir kare yaşamın içindeki karmaşayı yansıtıyor. İlerleyen sahnelerde, gelinen noktada nasıl bir bütünlük sağlandığını, izleyici olarak fark edeceksiniz. Feride, kendi hikayesini yazarken, izleyiciler de bu yolculukta ona eşlik ederken, hayatın sunduğu o zorluklarla nasıl yüzleşileceğini keşfetmiş olacak. İşte bu, bizi Feride’ye bağlıyor…