Büyük Kötü Kurtlar (2013)

“Modern masallar, bir dönemin ruhunu yansıtır derler. Büyük Kötü Kurtlar, tam da bu ruhu, bir öyle bir böyle meseleyle harmanlayarak karşımıza getiriyor. Yönetmen koltuğunda, Navot Papushado ve Aharon Keshales’in oturduğu bu film, dünya çapında ‘yılın en iyi filmi’ unvanını kapıyor; bak sen, Quentin Tarantino bile övgüyle bahsediyor. Of ya, bu cümleler bile ne kadar cesur değil mi?

Film, kaybolmuş bir ahlaki pusulanın peşinde koşan üç adamı hikaye ediyor. Sadece intikam isteyen bir baba var mesela. Oğlunun kaybolması üzerine, artık o masum merhametini tamamen yitirip bir canavara dönüşüyor… Yani gerçekten çok etkileyici bir portre çiziyor. Sonra yasadışı işlere bulaşmış o işgüzar polis var. Zekice bir karakter; her şey göz önünde, ama hepsi bir oyun… Kimse tam olarak doğru tarafı seçemiyor.

Ve tabii ki, din öğretmeni. Bütün bu karmaşanın kalbinde, tutuklanıp salıverilen bu adamın üstünden işlenen suçlarda gerçek suçlu olduğu sürekli sorgulanıyor. Yani, her an her şey değişebilir ve herkes potansiyel bir tehdit. Bu üçlünün hayatı, sıradan bir günde bir kurbanın kaybolmasıyla alt üst oluyor. Evet, korkunç bir şey gibi görünse de, derin bir dramın kapılarını aralıyor.

Büyük Kötü Kurtlar, yalnızca bir gerilim değil. Tamam, beni dinle, varoluşsal kaygılarla dolu bir yolculuğa çıkıyorsun. Kim, neden, nasıl soruları arasında kaybolup gideceksin. Tüylerin diken diken olacak; ama ne yalan söyleyeyim, bırakamayacaksın… İzlerken içindeki o ‘burada bir yanlış var’ duygusu seni sarmalayacak. İzleyiciye kendi kimliğinin sınırlarını sorgulatacak kadar derin ve düşündürücü bir yapım bu. Harbiden, bu film, sıradanın ötesinde bir deneyim sunuyor.”