Aman Tanrım! (2003)

Hayatın monotonluğuna kapılmış bir adam düşünün. Bruce Nolan, yerel bir TV kanalında haber muhabiri olarak değil, belki de sıradan bir hayat yaşayan bir insandır. Ancak o, diğerleri gibi değil; çevresindekileri mutlu etmek için çırpınsa da kendi mutluluğunu bir türlü bulamaz… Oysa ki, New York’un enerjili sokaklarında, herkesin )gözünde bir kahraman olma hayali vardır. Ama işte, bu hayal onun için tam bir kabusa dönüşür. Bir gün, Niagara Şelalesi’yle ilgili önemli bir haber sırasında, büyük rakibinin kariyerinde yükseldiğini öğrenince dayanamaz ve milyonlarca izleyici önünde hepsine söyler, o sinir krizine girer. Sonucu? Her şey ters gider. Kısa sürede hayatı bir avuç küskünlükle dolmaya başlar…

İşte tam bu sırada Bruce’un çağrılarına yanıt veren bir güç var… Tanrı! Aslında her şeyin temeli, belki de Bruce’un içsel sorgulamalarında saklıdır. Hayatını değiştirecek bir o kadar sıradan fırtına, aniden kopar. Her şeyin arka planda Tanrı’nın ellerinde döndüğünü kavrar… ve kendine gelen Bruce, her şeyin doğru şekilde işlemesi için, tanrısal bir güçle doğrudan yüz yüze gelme fırsatı bulur. Ama işlerin nasıl gideceği konusunda hiçbir fikri yoktur. Mudur, yönetmen, şükredecek midir? Bilmediği o kadar çok şey varken, yaşamı bir itirafnameye dönüşür…

Görmeye değer, kahkaha dolu anlarla dolu bir film olan “Aman Tanrım!”, cennetten düşmüş bir insana dönüşümünün hikayesini sunarken, kelimesel bir dans gibidir. Jim Carrey’nin başarılı performansı ve Morgan Freeman’ın derin sesi ile izleyenleri düşündürten, aynı zamanda eğlendiren bir yolculuğa çıkarıyor. Unutmayın ki kendi içinizdekine ulaşmak, sadece cesaret istemiyor; bazen de Tanrı’nın yardımını istemekte… Hayatın kucaklayıcı, yoğun ve bazen de tuhaf gerçeklerine dair bu absürt ama bir o kadar da içten hikaye, izlediğinizde sanırım bir daha aynı bakış açısıyla hayata bakamayacaksınız.