Sparta (2018)

“Sparta” filmi, yaşanan bir cinayetin ardından ortaya çıkan karmaşık olaylar silsilesini gözler önüne seriyor. Bir öğretmenin sıradışı ölümü, soruşturmanın derinliklerinde gizli şifreler ve tehlikeli sanal gerçeklik dünyalarıyla dolu bir serüvene dönüşüyor. Dedektifimiz, sırları ortaya çıkarmaya çalışırken kendini bu gizemli oyun içinde kaybetmeye başlıyor. Nedir bu oyun? Kimler var bu karanlık dünyada? Vallahi, film bitip de koltuktan kalkamadığım anlar oldu, hani böyle bir hevesle başlıyorsunuz ama başınıza geleceklerden de korkuyorsunuz…

Egor Baranov’un yönetmenliğindeki bu dramatik gerilim, izleyiciyi merak içerisinde bırakırken, Valeriya Shkirando, Artyom Tkachenko, Alexander Petrov gibi yetenekli oyuncuların performanslarıyla da dikkat çekmeyi başarıyor. Her karakter, adeta bir yapbozun parçası gibi, hikayenin gidişatında önemli bir rol üstleniyor. Oksana Bazilevich ve Olga Sutulova’nın da dahil olduğu kadro, duygusal yoğunluğu artırırken sahneler arası geçişlerle izleyiciyi düşündürüyor.

Yönetmenin estetik seçimleri, gerilimi doruk noktasına taşırken, görsel efektler de işin içine girince, bazı sahnelerde nefesimi tutuyorum… Sanal gerçekliğin sunduğu masalsı evren ile gerçek hayatın soğuk gerçekleri arasında gidip geliyoruz. Belirsizlik, her an her şeyin değişebileceği kurgusal bir atmosfer oluşturuyor. İzlerken, “Acaba bu neye yol açar?” sorusunu sormadan edemiyorsunuz.

“Sparta”, yalnızca bir dedektif hikayesi değil, aynı zamanda insanın içine düştüğü karanlık tus olan angajmanların da bir yansıması. İnsan doğasının karanlık yüzüyle yüzleşmek, acaba kimleri korkutuyor? Ölümler, kaybolan kimlikler… Ama ruhu, merak duygusu ve cesareti beslemeyen bir dünyanın tehlikeleriyle doluyor. Sonuçta, derinlere inmeye cesaret edenler için bu serüven, kayıp bir dünyayı bulma çabası gibidir. Hem düşündüren hem de sürükleyen bu film için, ekran başında yerinizi alın!