Son Kodaman (2017) Fragman

F. Scott Fitzgerald’ın son eseri “Son Kodaman”, izleyiciyi 1930’ların Hollywood’una, altın çağın parıltılı ama karanlık köşelerine götürüyor. Yönetmenliğini Stacie Passon, Daisy von Scherler Mayer ve Billy Ray gibi yetenekli isimlerin üstlendiği bu film, güçlü bir biçimde insan ruhunun derinliklerine iniyor. Matt Bomer’ın canlandırdığı Monroe Stahr, genç yaşında herkesin hayranlıkla baktığı bir prodüktör… Ama işin asıl kısmı o güzel yüzün ardında saklı. Vallahi, hiç bu kadar hırslı bir karakter izlememiştim.

Tüm Hollywood’un dikkati üzerine çökünce, hırsları da beraberinde getiriyor. Hayatındaki baba figürü ve patronu Pat Brady’yle olan çatışmaları, onu her dönemin öz eleştirisine, eleştirisi ve bunalımına itiyor. Hırs, tutku ve şiddet… Hepsi bir arada, seyirciyi bir an bile ürkütmeden ekran başında tutmayı başarıyor. Of ya, insan bir sahneyi izlerken bu kadar etkilenir mi?

Hitler Almanya’sının yükselişi, Büyük Bunalım’ın gölgesi altında süzülen bu dünyada, Monroe’nun içsel mücadelesi yalnızca kişisel bir hesaplaşma değil, aynı zamanda dönemin toplumsal dinamiklerini de gözler önüne seriyor. Dünyanın çalkalandığı bu dönemde, Hollywood’un parıltısı ne kadar gerçek? Ya da yalnızca bir varoluş çığlığı mı? İyi deyim ama harbiden… Her sahnesiyle merak uyandıran ve düşündüren bir yapım. Son Kodaman, aslında hayallerin kaybolduğu, ideallerin çiğnendiği bir dünyayı gözler önüne seriyor. O altın çağı, tüm ihtişamı ve acısıyla…