Nomadland (2020)

Fern, 60’lı yaşlarda, yaşadığı yer olan Nevada kırsalında yeni bir hayat kurmanın peşinde. Ekonomik çöküş onu derinden etkiliyor. Mal varlığı, hayalleri ve yaşadığı ev, tümüyle ellerinin arasından kayıp gidiyor. Diğerlerinin geçmişine dair anılar bir yük, onu yavaşça eziyor. Ama Fern, bu yükü taşımak istemiyor. Zaten kendi başına olmanın getirdiği özgürlük onu cezbetmişken, neden tekrar aynı yere dönsün ki? İşte bu noktada, minibüsünü dönüştürmeye karar veriyor.

Yolda olmak, hiç görmediğin gün batımlarını, bilinmeyen kentleri keşfetmek, belki de unuttuğun kimliğini tekrar hatırlamak… Harbiden de özgürleşmek böyle bir şey mi? Fern, yalnızca bir yolculuğa çıkmıyor; aslında kaybettiklerinin ve belki de kaybetmemesi gerekenlerin peşinden koşuyor. Yol alırken, eski dostlarıyla karşılaşıyor. Her biri, kendi hikayesini anlatarak Fern’e bir cesaret veriyor. Bu ekonomik belirsizliklerin ortasında dostlukların kıymeti daha bir belirgin hale geliyor.

Chloé Zhao’nun ustaca yönettiği “Nomadland”, sıradan bir seyahat filmi değil. Bu; insan ruhunun dayanıklılığına dair bir öykü. Frances McDormand’ın performansı ise göz kamaştırıcı; sanki Fern, gerçek hayatta da etrafında yaşıyor. Yüreğini ortaya koymuş ve izleyicilere öyle bir samimiyet sunuyor ki, onunla birlikte bu yolculuğa çıkmak istiyorsunuz. Geri dönüş yok, sadece devam eden yollar…

“Nomadland”, keşfedilecek pek çok şeyin var olduğu açık bir dünya sunuyor. Hayatın getirdiği zor zamanlarda yalnız olmadığımızı hatırlatıyor. Bu film, içsel bir serüven; hayatta kalma mücadelesinin yanı sıra, var olmanın ve yaşamın tadını çıkarmanın ne demek olduğunu sorgulatan bir anlatım… Kimi zaman yüzlerinizi güldürürken, kimi zaman iç burkacak anlar sunuyor. Yola çıkmaya hazır mısınız? Bu film, unutulmaz anlar vaat ediyor…