Kanunun Kuvveti II (1975)

1975 yapımı “Kanunun Kuvveti II” filmi, John Frankenheimer’ın ustalığıyla sinemaya kazandırdığı bir başyapıt. Gene Hackman’ın canlandırdığı Popeye Doyle karakteri, gözünü budaktan sakınmayan, cesur bir New York narkotik dedektifi. Bu filmdeki hikaye tam da böyle başlıyor; yıkıcı bir uyuşturucu çetesi, Paris’e kadar uzanan bir ağ kuruyor ve Doyle, bu çetenin elebaşını yakalamak için harekete geçiyor. Hani derler ya, bir dedektifin işi asla kolay değildir… İşte o şekilde, tehlikelerle dolu bir sürecin içine dalıyoruz. Özellikle Fransa’nın güzellikleri arasında, suç ve adalet arasındaki ince çizgide ilerleyen bir hikaye var.

Doyle, yetenekli bir dedektif olmanın ötesinde, kararlılığı ve hırsıyla da dikkat çekiyor. Film, her sahnede gerilimi tavan yaptırırken, izleyiciyi de derin bir yan hikaye ile yakalıyor. Fransa’daki jandarma ile birlikte yaptığı çalışma, işbirliğinin ne kadar zor olduğunu gözler önüne seriyor. Her an bir çatışmanın patlak verebileceği, ne olacağına dair endişelerin peşinden gidebildiğimiz bir atmosfer yaratıyor. Vallahi, bu yüzden izlerken karnımda bir gıdım huzursuzluk hep var.

Fernando Rey, zeki bir uyuşturucu baronu olarak karşımıza çıkıyor. Onunla çatışmak, Doyle için bir nevi entelektüel bir oyun haline geliyor. İkisinin arasındaki akıllı atışmalar öyle sıradan değil; her biri, merak uyandıracak şekilde sarpa sarıyor. Bernard Fresson ve Philippe Léotard da yan karakterleri güçlü bir şekilde destekliyor. Kısacası, filme ruhunu veren her bir oyuncu, senaryoya ayrı bir derinlik katıyor.

“Kanunun Kuvveti II”, aksiyon dolu sahneleri, güçlü karakterleri ve özellikle suçun karanlık yüzünü ele alması açısından burnumuza gelen bir “şey” sunuyor. Uyuşturucunun ritmiyle dans eden, adaletin peşinde koşan bir dedektif ve geçmek bilmeyen zaman. Her sahnede, her köşe başında yeni bir gerilim var ve harbiden de, bu film,刑法仗義。