Humans (2015)

Yıl 2015, karşımızda “Humans” adlı dizi. Gelecekte insan hayatını kolaylaştırmak için yaratılmış olan sentetiklerin, günlük yaşamda ne denli önemli bir yere sahip olabileceğine kafa yoruyor. Düşünceli bir kurguyla işlerimizi kolaylaştıran androidlerin dünyasında, bu sıradan görünüşteki robotların çok daha fazlası olabileceğine dair ipuçları sunuluyor. Yani, serinin başında Hawkins ailesinin satın aldığı Anita isimli sentetik, sadece bir ev yardımcısı olmaktan çok daha fazlası…

Dizi, izleyiciyi derin bir düşünce yolculuğuna çıkarıyor. Her biri birer “makine” olarak algılanan bu sentetikler, aslında tam olarak öyle değiller. Bazılarında, insan gibi duygular, düşünceler ve hatta bir özgür irade var. Hatta bazı sahnelerde, bu duyguların getirdiği karmaşa, harbiden insanı düşündürüyor… Yani, bir sentetik olan Anita, sadece ev işlerini yapmaktan ibaret değil. Onun etrafındaki insanlarla kurduğu bağlar, filmi dramatik bir kurgunun içine yerleştiriyor.

Colin Morgan, Gemma Chan ve Katherine Parkinson gibi yetenekli oyuncuların muazzam performanslarıyla canlanan bu karakterler, kimi zaman duygusal, kimi zaman da içsel çatışmalarla dolu komik bir yol alıyor. İzleyici, dile getiremeyeceği sorularla bir bakıma yüzleşiyor. İnsan mı, yoksa robot mu? Duygu mu, yoksa yapay zeka mı? İşte bu sorular, dizi boyunca akla kazınan en önemli temalardan biri oluyor.

Zamanla, sentetiklerle insanlar arasındaki ilişki biçimlerinin nasıl evrildiğini görmek, izleyiciye harbiden keyifli anlar sunuyor. Duygusal derinlik, hikayenin merkezine yerleşiyor ve izleyiciye, sıradan bir yaşam içinde bile ne denli karmaşık duyguların barınabileceğini gösteriyor… Kısacası, “Humans”, seyredenleri sadece bir bilim kurgu deneyimi sunmuyor; aynı zamanda yaşadığımız hayatı sorgulamaya sevk eden etkileyici bir drama.