Fractured (2019)

Ray Monroe, hayatının en kötü gününü yaşarken, sıradan bir gün olduğunu düşünerek hastaneye koşuyor. Eşi Joanne ve küçük kızları için düşündüğü tek şey, minik kızının bir an önce sağlığına kavuşması. Ama işte burada işler beklenmedik bir hal alıyor. Kazadan sonra tomografiye gönderilen kızı ve onunla birlikte annesi hastanede kayboluyor. Bu, Ray için bir kabusa dönüşüyor. Nasıl olur da hastane kayıtlarında, o an orada bulunan hiçbir iz yok?

Ray’in kafası karışık; aciliyet hissi içinde harbiden ne yapacağını bilemeden kafa patlatıyor. Her yerde arıyor ama hiç bir iz bulamıyor. Bu durum, onu hem çaresiz hem de öfkeli bir duruma sürüklüyor. Zaman ilerledikçe, hastanenin tuhaflığı daha da belirginleşirken, Ray’in içindeki hırs, onu daha derin bir araştırmaya itiyor. Gerçekten ne oldu? Neden bir anda her şey gizemli bir sis perdesiyle örtülmüş durumda? Kısa süreli bir soyutlama mı yaşıyor yoksa bambaşka bir şey mi söz konusu?

Ray’in yaşadığı bu gerilim, sadece ailesinin kaybolmasıyla sınırlı kalmıyor. Kendi geçmişiyle de yüzleşmek zorunda kalıyor. Zamanla yarışırken, Ray’i bekleyen sürprizler, izleyiciyi koltuklarına çivileyecek… Öyle anlar var ki, her şeyin ardındaki gerçeği bulmak için herkesin göreceği bir şey olmayabilir. Sonunda, hüsran ve çaresizlik içinde kaybolmuş bir adamın hikayesini görüyoruz: Kaybedilenlerin peşinde koşmak, insanı nasıl bir noktaya getirebilir?

“Fractured” filmi, hem dram hem de gerilim unsurlarını ustaca harmanlayarak bize derin bir psikolojik yolculuk sunuyor. Acı ve kaybın ruhumdaki izleriyle baş etmeye çalışan bir babanın hikayesi, tüm izleyicileri içine çekiyor… Bu hikaye, belki de yalnızca bir kayıp değil, aynı zamanda bir keşif ve yüzleşme hikayesi. Of ya, bu filmi izledikten sonra bir daha hastaneye gitmek isteyecek misin? Sadece izleyip görmek kalıyor…