Erken Kış (2025)

İstanbul… Bir fabrika müdürü Ferhat ile bir banka müdürü Handan, hayatlarına beklenmedik bir yolculuk eklemek üzere. Anıları, umutları ve hayalleri; hepsi bir araya geliyor. Sadece kendi hayatlarını değil, Gürcü ve Ukrayna kökenli genç bir sanatçı olan Lia’nın hayatını da şekillendiriyorlar. Onlar için en büyük dilek, bir aile kurmak. İşte tam da bu noktada taşıyıcı annelik devreye giriyor. Çünkü Lia, öyle bir güven veriyor ki, bu süreç başlangıçta herkes için umut dolu bir hikaye gibi görünüyor. Fakat, her şeyde olduğu gibi, hayatın da sürprizleri var…

Kızları Ada, hayata gözlerini açıyor ama tüm masumiyetiyle birlikte üzerlerine kara bulutlar gibi çökmeye hazırlanan bir savaş var. Rusya ile Ukrayna arasındaki çatışma, Lia’nın İstanbul’da kalmasını mecbur kılıyor… Yani düşler ile gerçekler arasında bir yolculuk başlıyor. Ferhat, Handan ve Lia, hem birbirleriyle hem de içsel çatışmalarıyla yüzleşmek zorunda kalıyorlar. İlişkilerinde inişler ve çıkışlar, onları daha da derin sonuçlara itiyor. Hani derler ya “bir fetih, bir kayıp demektir” işte tam burada da kaybedilenler ve kazanılanlar arasında ikilem yaşıyorlar.

Ama asıl soru şu… Lia, Ada’dan ayrılmak ister mi? Yoksa taşınması gereken ağırlık, onun için gerçekten bir özgürlük mü? Gözlerindeki ışık, belki de ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. “Vallahi, her şey ancak o zaman anlaşılacak,” diye düşündürüyor izleyiciye. Özcan Alper’in yönettiği bu film, insanların birbirlerine olan bağlarının ne kadar karmaşık ve katmanlı olabileceğini gözler önüne seriyor. Zaman geçiyor, sorunlar büyüyor… Ve tüm bunlar “Erken Kış”ın sıcak melodisi altında yerini alıyor. Bu filmde hissetmeye hazır olun. Her soğuk kışın ardında bir bahar mutlaka gelir mi dersiniz?