Detroit (2017)

“Detroit” filmi, 1967 yazında Amerika’nın kalbinde, Detroit’te patlak veren bir olayın dramatik hikayesini gözler önüne seriyor. Şehrin caddelerinde yankılanan çatışmalar, hapishane gibi hissedilen sokaklar… Her kesimden insan özgürlük mücadelesi veriyor ama işlerin nasıl çığırından çıktığını izledikçe anlıyorsunuz. Kathryn Bigelow’un yönetmenliğindeki bu eser, sadece bir tarih parçası değil; tam anlamıyla ruhunuzu sarsacak bir deneyim sunuyor.

John Boyega’nın, herkesin haklarını savunan tutkulu bir aktivisti oynadığı performansı, izleyiciyi hemen içine çekiyor. Will Poulter ise, sevimli görünümlü ama bir o kadar da korkutucu bir polis olarak karşımıza çıkıyor. Anthony Mackie ve Algee Smith, olayların ortasında kalmış genç insanların umutsuz ve çaresiz halleriyle baş başa bırakıyor bizi. Olaylar birbirini kovalar; gerilimin artmasıyla birlikte, karakterlerin öyküleri de derinleşiyor…

Film, sadece ayaklanmanın sebepleri üzerinde durmakla kalmıyor; aynı zamanda o anları yaşayan insanların içsel çatışmalarını, korkularını ve umutlarını da ustalıkla işliyor. Bir anda kaybolmuş hissetmek, sıradan hayatlar içinde yaşanan büyük bir kargaşaya dönüşüyor. “Of ya, neler oluyor?!” diye düşünmeden edemiyorsunuz.

Zaman zaman sarsıcı görüntüler, bazen derinden bir duygu yoğunluğu… Film adeta bir zaman makinesi gibi; dönemin ruhunu hissetmenizi sağlıyor. Ve ne yazık ki, bazen hayatın gerçekleri çok acı… “Detroit”, bir tür belgesel anlatım tarzıyla, eski ve yeni arasında köprü kuruyor. Hani derler ya, “Tarih tekerrür eder.” İşte burada, tarihi derinden hissetmek mümkün. Bu film izleyiciyi sadece ekran başında bırakmıyor; onları sokağa, mücadeleye, yaşama davet ediyor. Yani, izledikten sonra kendi duruşumuzu sorgulamak kaçınılmaz oluyor… Geraldine, bunları izlerken duygusal olarak sarsılacak, tüm yeteneklerini gözlerinizin önüne seren bir başyapıtla karşılaşacaksınız.