Dediğimi Yap, Yaptığımı Yapma (2008)

“Dediğimi Yap, Yaptığımı Yapma”, gözlerimizi güldüren ama taraftan da düşündüren bir komedi. David Wain’in yönettiği bu filmde, kariyerini aynı monotoni içinde sürdüren iki satış temsilcisi; Danny (Paul Rudd) ve Wheeler (Seann William Scott) ile tanışıyoruz. Genelde pek de örnek alınırlıklarını söyleyemeyiz. Hani her an bir kaza çıkacak gibi yürüdükleri o ofis koridorları var ya, işte tam oradan başlıyor her şey. Bir gün, enerji içeceğini fazla kaçırınca adamlar, şirketin kamyonetini parça pinçik ediyorlar! Mahkeme, cümlelerini üst üste koyarak, onlara iki seçenek sunuyor: ağır hapis ya da 150 saat mentorluk programı. Hadi oradan… İkisi de hemen “mentorluk” tarafını seçiyor, ama vallahi sonra neye bulaştıklarını anlıyorlar…

İlk günün sonunda “Vay be, bu iş nereye gidiyor?” diye düşünmeye başlıyorlar. Sorunlu iki çocuk, Ryan (Christopher Mintz-Plasse) ve Jessica (Elizabeth Banks) ile baş başa kalıyorlar… Film, her bir gülmece sahnesinde, “eh, çocuğu eğitmek aslında bu kadar zor mu?” sorusunu akla getiriyor. Danny ve Wheeler, bırakın doğru yolu gösterebilmeyi, kendi hayatlarını düzeltebilecekler mi? Belki de burada, dünyadaki en kötü rol model olmanın getirdiği komediyi ve dramayı bir arada yaşıyorlar. Hani, doğru olmayan ama bir o kadar da eğlenceli olan bir mentor olma yolculukları var. Belki de ikili, yanlış yönlendirdikleri çocuklardan bir şeyler öğrenerek, kendi hayatlarındaki soruları da yanıtlamalıdır…

Her bir anı, her bir sahne, içinizi ısıtacak kadar samimi… Dediğin gibi, bazen en kötü rol modeller, doğru adımlar atmayı gösterebiliyorlar… Kahkahalar, sınavlarda parlayan gözler… Bu film, izleyicisini yalnızca güldürmekle kalmıyor, aynı zamanda derin düşüncelere de yöneltiyor. 150 saat sonunda, çıkış yolu bulacaklar mı? Ya da kaçacaklar mı? İşte bunlar, izlerken kendinizi sorgulamanıza neden olacak noktalar… “Dediğimi Yap, Yaptığımı Yapma”, yalnızca bir komedi değil; hayat dersleriyle dolu bir yolculuk. Tam zamanında izlenmelik!