Damdaki Kemancı (1971)

Damdaki Kemancı, aslında sadece bir film değil, ruhunuzda iz bırakan bir yolculuğun kapılarını aralayan bir yapı. Yönetmen Norman Jewison’ın elinden çıkan bu eser, 1907’de Sholom Aleichem’in kaleme aldığı “Tevye ve Kızları” adlı kitabı sahneye taşıyor ve hayata geçiriyor. Film, 1900’lerin başında bir Yahudi kasabasında geçen olayları, Tevye isimli sütçünün gözünden anlatıyor. Yani naber? Tevye, geleneklerine sıkı sıkıya bağlı bir baba; ama dünya bir yandan dönüyor, olaylar birbiri ardına gelişiyor…

Film, Tevye’nin büyük kızı Tzeitel’in aşık olduğu adamın, bir kasap değil, fakir bir terzi olmasını istemesiyle başlıyor. Bak şimdi, düşün, ne yapardın? Baban olarak her şeyin en iyisini istemek, ama geleneklerin çürümeye yüz tutması… İşte tam o noktada Tevye iki arada bir derede kalıyor. Hem kızının mutluluğu, hem de ailesinin geleneklerine sahip çıkma mücadelesi arasında kalıyor. Her replikte, acı ve sevinci çıkıp geliyor, bazı sahnelerde gülümserken, diğerlerinde hüzünleniyorsunuz.

Damdaki Kemancı’nın büyüsü, sadece verdiği mesajlarla sınırlı değil. Müzikal ögeleri, o dönemin sosyal yapısını ve geleneklerini yansıtan görsellerle birleşince ortaya muazzam bir bütün çıkarıyor. Chaim Topol’un Tevye rolüyle adeta tarih sahnesinde dans ettiğini göreceksiniz. Norma Crane, Leonard Frey ve Molly Picon gibi oyuncuların performansları da filmi tam anlamıyla unutulmaz kılıyor. Vallahi, bazı sahneler var ki gözyaşlarıyla gülümsemek arasında gidip geliyor insan.

Gerçekten, hüzün ve neşenin bir arada olduğu bu hikaye; hem bireysel bir değişim öyküsü, hem de toplumun dönüşümünü o kadar etkileyici bir şekilde anlatıyor ki, izlerken “Aman Tanrım, ben de bunu yaşamış gibiyim!” hissine kapılmamak elde değil. Değişen zaman, kaybolan değerler… Tüm bunları Deneyimlemek için Damdaki Kemancı’nı kesinlikle izlemelisiniz. Duygularınıza hitap edecek, gülümseyecek ve derin derin düşüneceksiniz… “Asıl kaybettiğimiz ne?” diye sorgulamak, yaşadığımız dönemin kıymetini anlamak için tek bir adım atmanız yeterli…