Çizgili Pijamalı Çocuk (2008)

“Çizgili Pijamalı Çocuk” filmi, Mark Herman’ın ustaca yönettiği, derin ve etkileyici bir yapım. Gerçekten, bu film izleyiciyi derinden etkileyen, insana dair pek çok sorunu yüzümüze çarpan bir hikaye sunuyor. Küçük Bruno, ailesiyle birlikte Berlin’den Polonya’ya taşındığında, başlarına gelen değişikliklerin farkında bile değildir. Oysa her şey, sevimli ve naif bir çocuğun gözünden o kadar farklı görünmektedir ki…

Hani böyle sıradan bir hayatı olan bir çocuk düşünün, yeni arkadaşlar edinmek isterken, aslında ne kadar büyük bir tehlikenin tam ortasında olduğunu bilmeden düştüğü durumu gözler önüne seriyor film. Çitin öbür tarafındaki Shmuel, o kadar tuhaf bir hayatta… Üzerinde çizgili pijama, gözlerinde derin bir hüzün. İki çocuğun dostluğu, dünyanın en basit ama en güçlü bağına dair yine de bir parıltı taşımaktadır. Her ikisi de, birbirlerinin hayatlarına dokunmaya çalışırken, aslında büyük bir trajedinin kıyısında dans etmektedirler.

Bruno’nun masumiyeti ile Shmuel’in yaşadığı acılar arasında gidip gelen bu dostluk, insana en derin yaralarını açmaya hazır bir keskin bıçak gibidir. Film, hayal gücünün ötesinde karanlık bir dönem olan Nazi Almanyası’nda geçiyor. Bu yüzden, dram ve savaş unsurları arasındaki gerilim, gerçekten içinizi sızlatıyor. Hani bazen düşünmeden edemiyorsunuz: İyi niyet ile kötü kader, bir araya geldiğinde neler doğurur? Sıradan bir çocuk, karanlık bir geçmişle nasıl yüzleşebilir ki? Aksiyon yok ama her sahnede kalbiniz hızlanıyor, aslında onu izlemek yürekte bir sarsıntı yaratıyor…

Sonuç olarak “Çizgili Pijamalı Çocuk”, dostluk, kayıplar, masumiyet ve ihanet üzerine kurulu bir yapım. Herkesin izleyip düşünmesi gereken bir film. İçinde bulduğunuz bu karanlıkta, belki de en doğru yol çocukların gözünden hayata bakmak… Offf, bu film gerçekten insanı derinden etkiliyor. Hem düşündürüyor hem de içimizi acıtıyor…