Cam (2015)

Cam (2015), Vince D’Amato’nun elinden çıkan ve özellikle giallo türüne farklı bir soluk getiren bir yapım. Senaryosu, bir genç çiftin sosyal medya dünyasından nasıl uzaklaştığını ve hayatlarını camdan bir dairede sürdürmelerinin getirdiği karmaşayı ele alıyor. Bu çift, Mike ve Zarana, ahali tarafından gözlemlenen bir hayatı seçerek kendilerini büyük bir şehrin ortasında, sadece cam duvarlarla çevrili bir yaşama kapatıyorlar. Ama işte burada işler bir anda karışıyor…

Camin içindeki dünyanın ne kadar tuhaf, ne kadar karanlık olduğuna şahit olacaksınız. Zarana, gözünün önünde beliren bir katil tarafından takip edilmenin korkusuyla boğuşurken, bu bitmek bilmeyen paranoya içerisinde kayboluyor. Vallahi, izlerken bile gerilimi içimde hissettim, hani öyle bir yer geliyor ki, ekranı izlerken derin bir nefes almak istersiniz. Filmin Vankuver’in ciğerlerinden esinlenmiş “cam ormanı” ortamında geçmesi, o ince çizgide güzel bir kontrast oluşturuyor.

Aşk, şiddet ve sırlar, filmin her köşesinde dolanırken; izleyiciyi derin düşüncelere sürüklüyor. D’Amato, görsellerle çok güzel oynamış; izleyenleri hem bir şeylere tanıklık etmeye, hem de başlarına neler geleceğini merak etmeye itiyor. Mesela, bu kadar strese ne kadar dayanabiliriz? Klasik bir cinayet filmi değil; Cam, hem cinsellik hem de toplumsal eleştiriyi harmanlayarak, bir kült yapım olma yolunda ilerliyor.

Hadi, çekilin ortalardan! Çünkü zor zihinsel çatışmalar ve karanlık bir dünyanın sıradanlık üzerine kırdığı damgalar, sizi kesinlikle etkisi altına alacak. Bittiğinde bir derin nefes alıyor ve “of ya!” diyorsunuz… Kısacası, Cam, sadece izlenmesi gereken bir film değil, aynı zamanda derinlikli bir sosyal medya eleştirisi. Kısaca, giallo meraklıları için bir zorunluluk.