Brahman Naman (2016)

Brahman Naman, 2016 yapımı nevi şahsına münhasır bir film. Yönetmen Qaushiq Mukherjee’nin yaratıcı bakışı, 80’lerin gençlik komedilerindeki eğlenceli havayı günümüze taşırken, izleyicileri kahkahalarla dolu bir yolculuğa çıkarıyor. Filmin ana karakteri Naman, bir bilgi yarışması şampiyonu ve kendisiyle örtüşen bir sorun var: Kadınlarla konuşmak… Evet, bu adam o kadar kolay konuşamıyor.

Şimdi düşünün, bir yarışma şampiyonu olmak, bilgi birikiminiz sonsuz olsa da, hayatın en basit anlarında konuşma becerinizin sıfır olması ne demek? Naman tam bir yürüyen bilgi depolama makinesi gibi… Ama iş cinsellik ve ilişkiler konuşmaya gelince, işte o zaman takılıp kalıyor. Vallahi, bu durum çoğumuzun içindeki ‘dışarıdan farklı görünmek ama içten içe bocalamak’ sendromunu harika bir şekilde yansıtıyor.

Filmin diğer karakterleri de dikkat çekici: Tanmay Dhanania ve Shashank Arora’nın canlandırdığı arkadaşlar, Naman’ın cinsellik arayışında ona katılan ve oldukça eğlenceli bir triota dönüşen karakterler. Gençlik komedisi çerçevesinde, abartılı mizah anlayışları ve komik anekdotlarıyla, izleyiciye hem eğlence sunuyor hem de samimiyetle bir şeyler düşündürüyor.

Filmdeki her an, 80’lerin ruhunu yaşatıyor. Sanki o dönemdeki gençlerin karmaşasını ve aşkı keşfetme telaşını izlerken hayal dünyanızda kaybolmuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Kendinizi hikâyenin içine kaptırıyor, Naman ile birlikte her durumun içinde debeleniyorsunuz. Evet, harbiden böyle…

Brahman Naman, sadece bir gençlik komedisi değil; aynı zamanda cinsellik, ilişki ve gençliğin keşfi üzerine beni düşündüren bir film. İzledikten sonra, kendinizi “Ah be Naman, neden böyle oldun?” derken bulacağınız kesin. Özünde, bu film hayatın karmaşasını ve ilişkilerin zorluklarını mizahla harmanlıyor. Of ya, bir dinleyene o kadar hâkim olabilirsin; ama yüreğinin sesine kulak vermediğin sürece bu işin sonu pek hayırlı gitmeyecek gibi…