Beraber Geldiler (2014)

Joel ve Molly… İkisi de zıt kutuplar gibi, tıpkı ateş ve su gibi bir araya gelmişler. Düşünsene, bir yanda mütevazı bir dükkan sahibi, diğer yanda ise şirketlerin üst düzey yöneticisi. Joel, Molly’nin minik dükkânını kapatma peşindeyken, Molly de özveriyle bunu engellemeye çalışıyor. İlk karşılaşmalarında ortalıkta bolca sinir, gerginlik ve hınç var. Of ya, bu iki insan arasında nasıl bir bağ oluşabilir ki? Hani o “ben seni sevmiyorum” diyen bakışlar, içten içe bir şeyleri kıvılcımlıyor… Her şey yolunda gidiyor gibi, hatta çoğu zaman felakete dönüşüyor ama böyle oldukları için de onları izlemek bir o kadar eğlenceli.

Zaman geçtikçe, birbirlerinden kaçmaya çalışsalar da, işin garip tarafı, bu mücadele adım adım aşka evriliyor. Hani derler ya, “Nefret, bir tür aşktır” diye… İşte bu filmde de tam öyle bir şey söz konusu. Paul Rudd’ın sempatik tavırları ve Amy Poehler’ın enerjisiyle harmanlanmış, bilek güreşi misali bir aşk hikayesi ortaya çıkıyor: İlk başta birbirlerine düşman olan bu iki insan, zamanla birbirlerini anlamaya başlıyorlar.

Bir yanda Joel’in iş dünyasındaki acımasız rekabeti, diğer yanda Molly’nin hayallerini koruma mücadelesi… Bir de üstüne loş bir atmosferde geçen romantizmi düşün. Her an, her bir diyalog o kadar doğal ki, sanki sokağındaki bir kafede oturmuş, yan masadan duyduğun bir sohbeti dinliyormuşsun gibi hissediyorsun. O anlar… Yükselen kahkahalar ve içten bir gülümseme… Harbiden tatlı bir karmaşa var.

Sonuç olarak “Beraber Geldiler”, nefretle başlayan bir hikayenin nasıl aşka dönüştüğünü gözler önüne seriyor. Zamanla bu ikili, birbirlerinin hayatlarındaki neşeyi, renkleri ve belki de sınırları zorluyorlar… Sonrasında neler oluyor dersin? Galiba sadece filmin keyfini çıkarmak ve onların hikayesini izlemek kalıyor geriye. Laftan uzak, iyi bir film izlemeye hevesli olanlar için biçilmiş kaftan!