Son Düello (2021)

Son yıllarda izlediğimiz en çarpıcı dramalardan biri olan “Son Düello”, Ridley Scott’ın ustalığını bir kez daha gözler önüne seriyor. Biliyorsunuz, Scott, karakter derinliği ve etkileyici görsel anlatımıyla tanınan bir yönetmen. Ve bu filmde de her zamanki gibi izleyiciye bu deneyimi sunmuş. Norman şövalyesi Jean de Carrouges, yani Matt Damon, savaş sonrası dönünce hayatının bir anda altüst olduğunu görünce, insanın içine yerleşen o sıkıntı hissini yaşıyor. Vallahi, sadece bir dostun ihanetinin bedeli değil, aynı zamanda onur mücadelesinin de çok ötesine geçiyor bu hikaye…

Bir zamanlar dost olan Jean ve Jacques le Gris (Adam Driver), şimdi düşman olmuşlardır. İşin içinde bir tecavüz suçlaması ve bir kadının (Jodie Comer’ın canlandırdığı Margerite) onuru var. Hani, insan düşünmeden edemiyor: Kadınlar her zaman doğru anlaşılmadı mı? Ama işte, Margerite’nin sesi pek de duyulmaz bu dünyada… Kimseye inandırıcı gelmeyen bir hikaye var ortada ve sonuçta Jean, karısının onurunu savunmak için Fransa kralına kadar gidiyor. Of ya, bu kadar ilerlemek yine de yetmez mi? Hakim karşısında Jacques’in avantajlı olması ise işin tuzu biberi.

Mahkeme karar veriyor: İki adam, tek bir düelloda karşı karşıya gelecek ve bu dövüşle gerçek ortaya çıkacak. Kazanan, Tanrı’nın iradesinin bir tezahürü olarak hayatta kalırken, kaybeden her şeyden olacak. Yani, kaybederse Margerite’nin de hayatı sona erecek. Ya, insan böyle bir şeyin gerçekten olabileceğine inanmakta zorlanıyor… Ancak, bu filmde her şey çok gerçekçi bir şekilde işleniyor. Korkular, onur, dostluk, ihanet… Hepsi iç içe geçmiş durumda. İzleyiciyi düşünmeye iten, sorgulatan sahnelerle dolu. Yani, karanlık bir dönemde ışık arayanların kaçırmaması gereken bir yapım. Her bir dövüş sahnesi, her bir duygusal an; hepsi ayrı bir tiyatro gibi… Boşuna dememişler, tarih tekerrürden ibarettir diye.