Homeland (2011) Fragman

“Homeland”, savaşın karmaşıklığını ve duygusal derinliklerini ustaca işleyen bir yapım. Irak’ta kaybolan bir Amerikan askeri olarak Daniel “Brody” (Damian Lewis) yıllar sonra eve döndüğünde, bu dönüş hem bir sevgi hikayesini hem de travmatik bir gerilimi beraberinde getiriyor. Abartılı bir sevinçle karşılanan Brody, herkes için Amerikan kahramanı, ancak olayların derinliklerinde bir şeyler pek de yolunda gitmiyor… Kayıp baştan çıkarıcı bir masumiyetle geliyor, fakat Brody’nin içsel karanlığı ve gerçek kimliği sorgulandıkça işin rengi değişiyor. Hani derler ya, her ne kadar yüzeyde her şey normal görünse de altında bir fırtına var.

İşin içine CIA analisti Carrie Mathison (Claire Danes) girdiğinde, olaylar daha da karmaşık hale geliyor. Carrie, Brody’nin geri dönüşünün yalnızca bir tesadüf olmadığını, belki de içindeki terörist hücresinin çıkarları için bir oyun oynandığını düşünmeye başlıyor. “Vallahi çok tuhaf şeyler dönebilir” dediğimde abartmıyorum… Carrie’nin zekası, takıntıları ve hayal gücü, onu bu zorlu görevin merkezine doğru sürüklüyor.

Yapım, seyirciyi brody’nin psikolojik durumuna ve Carrie’nin sürekli kendini sorgulayan kaygı dolu dünyasına çekerken, ikisi arasında gelişen gerilim dolu bir ilişkiyi de gözler önüne seriyor. Bakıyorsunuz, öyle bir anda kendinizi derin bir kaosun içinde kaybolmuş buluyorsunuz ki, her bölümde daha fazla meraklanıyorsunuz. Bu kaçış ya da yeniden keşif teması, sadece bireylerle değil, aynı zamanda bir ülkenin içindeki çatışmalarla da iç içe geçmiş durumda.

“Geri dönmek ne kadar kolay olabilir ki?” sorusu, bir taraftan evin sıcaklığı ve diğer taraftan savaşın soğuk gerçekleri arasında bir bağ kuruyor. Ve asıl soru şu: Gerçekten kimin tarafındayız? “Homeland”, yalnızca bir dizi değil; savaşın yaşam üzerindeki etkileri, travmalar ve seçmenler üzerindeki yankılarıyla dolu bir yolculuk. Harbiden, her dakikasında merak uyandıran bir yapım!